X
تبلیغات
رایتل

سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی



من زبان سنگ را با لهجه هایش می شناسم

واقفم بر هر کنایه

من زبان جوی را با نغمه هایش می شناسم 

واقفم بر استعاره 

صد فسون اما زبان آدمی را

آه حتی یک دریغ از یک اشاره

ای بسا آدم که گوید صبح و منظورش شب است

شعبده‌بازی آدم گوییا  در این لب است


نوشته شده در سه‌شنبه 11 مهر 1396ساعت 08:34 توسط . نظرات (0)|

Design By : Night Melody