X
تبلیغات
رایتل

سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی



پرنده ایست که رنگین کمان آوازش

طلوع می کند از شاخه های ناپیدا

از آن حرارت و آتش چه می توان گفتن

از آن لطافت و اعجاز

که سنگ هم بشود از شنیدنش شیدا


پرنده ایست که اندازه توقف آه

ترا جدا کند از حجم سرب و توده دود

برای لحظه کوتاه

گمان کنی که در افلاک بال می سایی

رها از این همه غم در اثیر بالابی


پرنده ، آه

چقدر کوتاه!


بهمن ۹۶


محمد رضا راثی

نوشته شده در یکشنبه 15 بهمن 1396ساعت 19:28 توسط . نظرات (0)|

Design By : Night Melody