X
تبلیغات
رایتل

سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی


قامتش پیچیده در کولاک

می زند شلاق هر دم، باد

جامه اش بر تن

عبوس و درهم و بی رنگ

                  ایستاده سخت

                           نقش، نقش سنگ

کنجی از این هیبتش خاموش

سر به هم آورده در کولاک

مست

جفتی کبک

بال هاشان سر پناه یکدگر با عشق

کوه

      اما،

           بی صدا

                            دلتنگ!

نوشته شده در چهارشنبه 25 مرداد 1396ساعت 20:05 توسط . نظرات (1)|

Design By : Night Melody