X
تبلیغات
رایتل

سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی


 

می رسد روزی ز راهی دور

عاشقی دلداده‌ی میهن

سیب آزادی به دستانش

                                   می‌نشیند در کنار تو

                                 یا همین جا روبه‌روی من

می کند آن سیب را قسمت

می‌دهد سهمی به چشم تو

دانه‌هایش را به دست من

                                     من تمام دشت را گل‌دانه می‌کارم

                                   روی این زیبای تشنه با ندای ابر می‌بارم

دشت میهن سبز می گردد

از زمین تشنه‌ی مجروح

ساقه‌های ترد می‌روید

                                     سیب آزادی درختی می‌شود پربار

                                    عاقبت در سایه اش جان‌های ناآرام

                                     می‌شوند آرام.


نوشته شده در دوشنبه 30 مرداد 1396ساعت 10:48 توسط . نظرات (0)|

Design By : Night Melody