X
تبلیغات
رایتل

سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی

در محله ای که ما زندگی می کنیم و اتفاقا محله پر ترددیست وانتظار می رود کار و بار مغازه ها سکه باشد هر روز مغازه ها عوض می شوند و کمتر کار و کاسبی پر رونق و پر مشتری وجود دارد و همین مایه تعجب است و برایم سوال پیش می آید که حتی با یک حساب سر انگشتی و کمی محافظه کاری می شود خیلی از این کار و کاسبی ها دوام داشته باشند چرا این همه هزینه صرف دکور و ویترینی می شود که 6 ماه بیشتر دوام نمی آورد .

البته هر کس جوابی و  نظری دارد اما نظر همسایه طبقه بالای ما که آدم دنیا دیده ایست این است که نوعی ولع و  شتاب زدگی در نسل جدید وجود دارد که می خواهد یک روزه راه صدساله بپیماید و نمی داند که رسیدن به قله موفقیت مستلزم استخوان خرد کردن و صبوری پیشه کردن است.

6 ماه که سهل است 6 سال طول می کشد تا در موردی خاص شناخته شوی و 6 سال دیگر که نشان دهی در این صفت حرفی برای گفتن داری و 6 سال دیگر که اثبات کنی بهترینی .و این توانایی از نسل فست فودی و اس ام اسی بر نمی آید.

این نسل سرگشته هویت و ماهیتشان بی قراریست و هیچ اکسیری آرام و راضی شان نمی کند و کمال طلبی چون تشنجی یک رگشان را هشیار باقی نگذاشته است.

شاید حق با همسایه باشد اما همه حقیقت این نیست.ثبات و استمرار رای زمانی ارزش دارد که به راستی و درستی انتخابمان ایمان، سنگ روی سنگ بند نمی شود تا چه به رسد به مواضع هرلحظه قابل تجدید نظر.مشکل بسیاری از دوستان کم حوصله و کم طاقت وقتی تلاشهایشان ثمر نمی دهد اینست.از ابتدا قرار نبود کار فرهنگی در این دیار فرهنگ سوز جز مشکلات و دردسرهای مربوطه عایدی دیگر نیز داشته باشد و تعجب بنده حقیر از دوستانیست که می گویند چرا صدایمان بازتابی ندارد گویا نمی دانند بازتاب داشتن یعنی هدف تیرهای نامریی قرار گرفتن

نوشته شده در شنبه 18 آذر 1396ساعت 19:54 توسط . نظرات (0)|

Design By : Night Melody