حیات / حبیب فرشباف / ترجمه: م.ع. آرامی

پاکتی خواستم از فلک
بسیار بزرگ،
تا برچینم و در آن بگذارم
سالها را،
ماه های دوران جوانی را
روزهای رنگین بهار را
شب های سرشار از عشق و شادی را
عمری پر از خواب های شیرین را ...

لبخندی زد
سری تکانی داد
ابروهایش را بالا انداخت
گفت: "درهم است"
پر کرد پاکت را
با همه روزهای وصال و دوری
و به دستم داد و گفت:
نه به شادی هایت دل ببند
نه در اندوه ات خود را غرقه کن
هر گاه تاب و توان از دست دادی
شیرینی ها را با تلخی ها درهم آمیز
چنین است زندگی...

شعر: