نطفه که بسته می شود ، هستی آغاز می شود و با تولد رسمیت پیدامی کند . بعد ، سال سال رشد و تعالی است که پیش روی این هستی و موجودیت به رسمیت شناخته شده قرار می گیرد و اورا به بلوغ و کمال مطلوبش نزدیک و نزدیک تر می سازد .
دی ماه سال جاری ، آغاز چهارمین سال فعالیت نشریه ی مجازی سیولیشه است که داعیه ی تلاش و اهتمامش برای زنده نگاه داشتن چراغ شعر آزاد ( نیمایی ) ، موجب تمایز و تفاوت آن نسبت به اکثر نشریات ادبی دیگر است ؛ آن هم در روزگاری که غفلت عامدانه و غیر عامدانه ی برخی دوستان شاعر و اهالی مطبوعات و بعضا ندانم کاری برخی دیگر، اوضاع شعر و شاعری این سرزمین را ــ که به گواهی خویش و بیگانه ، با پیشینه ی گرانسنگش یکی از قله های بلند ادبیات جهان به شمار می آید ــ بدین حال و روز کشانده است .
این نشریه ی اینترنتی از اواخر سال 91 به همت دوست نازنین ، محمد رضا راثی پور ، شروع به فعالیت نمود ؛ آغازی که ، به یک تعبیر، با پایان فعالیت رسمی سایت وزین "دینگ دانگ " (1386 تا 1391 ) انطباقی نسبی داشت . دینگ دانگ نیز که به اهتمام دوستان ارجمند ، مهدی عاطف راد و سعید سلطانی طارمی به صورت ماهانه بروز می شد ، به همین سوی و بوی می رفت و جای بسیار خوشحالی است که بیشتر یاران و همدلان آن صفحه را در سیو لیشه نیز حاضر و فعال می بینیم .
او که در جا ایستاده است ، ترسی از لغزیدن ندارد ؛ ولی قطعا هر حرکت و پویشی ، لغزش محتملی در پی دارد و این نمی تواند و نباید به اصل و انگیزه ی رفتن خللی وارد آورد . هنوز جا دارد شعر بی بدیل پارسی ، تازه تر از همیشه ، یکه تاز میدان زیبایی شعر و ادبیات جهان باشد . هنوز جا دارد که بیاموزیم و تجربه کنیم ؛هنوز در سفریم/هنوز برگ/سوار حرف اول بادست
کوروش آقا مجیدی
سلام درود ....
بی نهایت خرسندم از آشنایی با این نشریه ارزشمند ادبی و نهایت سپاس و تشکر را دارم از جناب راثی پور و همه شما ادیبان گرامی که برای به ثمر رسیدن این نشریه تلاشکردید ....ممنون و سپاس گزارم
سلام و درود
تبریکات مرا بپذیرید