.

آه، ای اسیر شب! 1402/11/16 آه، ای اسیر شب! ای کرده کز به گوشه‌ای از فرط تاب و تب! دیری‌ست دل‌شکسته و خسته با بالهای زخمی بسته حبسی درون این قفس تنگ و جان‌گزا خاموش و بی‌صدا با این امید زنده که شاید عمر شب سیاه سرآید و دوره‌ی اسارت و عسرت شود تمام شاید که رخ نماید فردای دل‌گشای رهایی بعد از عذاب و زجر فراوان که دیده‌ای. ای بی‌نوا! تو در تمام عمر مرارت کشیده‌ای و طعم تلخ محنت و ماتم چشیده‌ای همواره بوده‌ای در حسرت رهایی از این بند یأس‌زا. آه، ای اسیر شب! ای در قفس گذشته تمام جوانی‌ات از رنگهای تیره‌ی غم‌بار و نقشهای شب‌زده‌ی تاب‌وتب‌تبار آکنده بوده تابلوی زندگانی‌ات. افسوس زجر تو این زجر پرعذاب و شکنجه این زجر جان‌گداز این زجر دیرپا و حسرت رهایی از این بند یأس‌زا هرگز رها نمی‌کندت، ای اسیر شب! هرگز نمی‌رسد به سرانجام، آه، آه ای مرغ بی‌نوا! حرمان تو ندارد، نه سر نه انتها و هیچ‌گاه فارغ نمی‌شوی تو از این تیره‌‌تنگنا در مدفنت بمیر و بیارام آسوده و رها شده از بند جان‌گزا. نظرات شما (0)

عینک / شیرکو بیکس

همچون خودم
خیالم نیز دو عینک در گریبان دارد
یکی برای فاصله های دور
و آن دیگر برای فاصله های نزدیک
دیروز
دورادور گذر کردی
اما خیال دست و پایش را گم کرد و
عینک مخصوص فاصله های نزدیک را بر چشم زد
و
افسوس
باز هم
ندیدمت...

#شیرکو_بیکس
#شعر_کردی
#آکو_امینی


@poemot
#کانال_شعر_ترجمه

خواب / جلیل صفر بیگی

برده‌ست مگر که خواب
ماهی ها را
بیدار نمی شوند از آب
چرا؟#واران #نورباعی @js313

کجا / مرتضی دلاوری

کجاست؟ 

              آن‌که خروشان، 

     شبی چو سیل می‌آید

            و پاک می‌کند از سنگ قبرها، اثرم را..

درخت / علی رضا رجبعلی زاده کاشانی

در آتشی که ریخت به بختم

وز بوی چوب در نم باران

گاهی بهارها که می آید

حس می کنم هنوز درختم