سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی

سیولیشه

نشریه اختصاصی شعر نیمایی

ارث پدر / سیمین بهبهانی

ای قومِ نکبت‌پرورد

سودا به سرهاتان بود

این مُلک و مِلک، انگاری

ارثِ پدرهاتان بود


پاشیده این‌سان ثروت

بر انفجارانگیزان *

شاشیده حاتم گویی

در پشتِ درهاتان بود!


امروز پاکِش‌هاتان

اَنگِ سفارش دارد

روزی جُلی پُروصله

پالانِ خرهاتان بود!


مامِ وطن را گادید

در جانِ خلق افتادید

وان‌گَه بدهکاری‌مان

مزد کمرهاتان بود!...


#سیمین_بهبهانی

آرد /جلیل صفر بیگی

هر چند که آغوش تو از گارد پر است
از عشق تو سینه‌ی من از کارد پر است
کم طاقتی و حرف دل من بسیار
بد‌جور دهان شعرم  از آرد پر است
#واران


"تو نازکی، طاقت کلمات بسیار ما نداری. مرا دهان پر از آرد است، بیرون می‌زند. تو می‌رنجی، ضعیف می‌شوی. مرا اگر هزار برنجانند هیچ جز قوی‌تر نشوم و جز عظیم تر نشوم."

#مقالات_شمس
#مستعلیق

کشت / امیر رستمی

دلشوره ی ساحلش نهنگم را کُشت
صلح آمد و شور و حال جنگم را کُشت
تیری که زدم، کمانه کرد و چرخید
یاغی شد و برگشت و تفنگم را کُشت
#ایوب_رستمی

پس /لا ادری

در باغ اگر مژده ی آتش بس داد
یک وسعت خشک محو خار و خس داد
پژمرده، تکیده باز بر شانه ی باد
پاییز آمد بهارمان را پس داد!

پیاز /ویسواوا_شیمبورسکا

پیاز چیز دیگرى است‎
 دل و روده ندارد
تا مغزِ مغز پیاز است‎!

 تا حد پیاز بودن‎
 پیاز بودن از بیرون‎
 پیاز بودن تا ریشه‎
 پیاز مى تواند بى دلهره اى
 به درونش نگاه کند‎
 در ما بیگانگى و بى رحمى است!

 که پوست به زحمت آن را پوشانده
جهنم بافت های داخلی در ماست
آناتومی پر شور
اما در پیاز به جای روده های پیچ در پیچ
فقط پیاز است
پیاز چندین برابر عریان تر است

تا عمق، شبیه به خودش
پیاز وجودی ست بی تناقض
پیاز پدیده ی موفقی ست
لایه ای درون لایه ی دیگر، به همین سادگی
بزرگ تر کوچکتر را در بر گرفته
و در لایه ی بعدی یکی دیگر یعنی سومی ، چهارمی
فوگ متمایل به مرکز
پژواکی که به کر تبدیل می شود
پیاز
این شد یک چیزی
نجیب ترین شکم دنیا
از خودش هاله های مقدسی می تند
برای شکوهش
در ما
چربی ها و عصب ها و رگ ها
مخاط و رمزیات
حماقت کامل شدن را از ما دریغ کرده اند.

#

@excellentpoetriesofuniverse