ای روزگار پست لاکردار!
ای مست ناهنجار!
بیزارم از مشی و مرام تو
وز ننگ و نام تو
این نصفهٔ سیگار آخر هم
حرام تو.
هومن گلهو
زخمی تر از دیوارهای تخت جمشیدم
دردستهای شوم اسکندر
من مرگ را در لابلای خنده هاتان خواب میبینم
بداهه
چیک و چیک و چیک و چیک و چیک...
شیر آبِ خانه
باز چکّه می کند
انبری و واشری و ...
هان! درست شد
تمام.
تیک و تیک و تیک و تیک و تیک...
گوهر عزیز عمر را
لایِ چرخ دنده های هرزه اش
تکّه تکّه می کند
روز و شب
مدام.
مانده ام که
هیچ کس چرا
فکرِ ساعتِ خراب و هرزِ خانه نیست؟!
هومن گلهو
نقطه،نقطه،نقطه چین و نقطه چین
ردّ پای توست واژه، واژه؛ سطر،سطرِ شعرِ من
فقط همین.
هومن گلهو