در پنج قرن گذشته از زمانی که دستگاه چاپ گوتنبرگ خواندن کتاب را به یک سرگرمی عمومی تبدیل کرد، ذهن خطی ادبی در کانون هنر، علم و جامعه قرار داشته است. این ذهن نکتهبین و انعطافپذیر در واقع ذهن خلاق در رنسانس، ذهن خردگرای روشنگری، ذهن مبتکر انقلاب صنعتی و حتی ذهن ویرانگر مدرنیسم بوده است. اما دیگر چیزی نمانده این ذهن به تاریخ بپوندد ...
#نیکولاس_کار
ترجمه: محمود حبیبی
کانال مخفیگاه: @makhfigah_channel
شاد بودن گناه نیست.
چه ایرادی دارد که گاهی برخی قوانین برنامه غذایی یا خواب یا حتی شادی را نقض کنیم.
به خود خرده نگیرید که چرا گاهی اوقات وقتتان را برای کارهای بیهوده و کوچک تلف کردهاید.
همین لذتهای کوچک هستند که ما را سر شوق میآورند.
#پائولو_کوئلیو
#مکتوب
♦️
بایک بغل ،باران
به دیدارتو می آیم؛
در را به روی این همه آشفتگی وا کن،
آنگاه در آیینه ی چشمم
خودرا تماشا کن!
#پاییز_رحیمی
#نیمایی
#شعرکوتاه
@paeizrahimi
♦️
باید بگویی تو
در این هجوم هر چه ناهموار یا دشوار
بیزاری خود را
باید بشویی تو
از این همه آلایش و نا همطرازی دست
من داد خواهم زد به روی هرکه آیینش فقط بلواست
فریاد خواهم زد سر هر معرکه گردان
یعنی که گورت را برو گم کن
فکر غم و حرمان مردم کن
من داد خواهم زد
فریاد خواهم زد
گاهی فکر می کنم همه اتفاقاتی که در این چند ماهه رخ داده یک داستان سوررئالیستی باور نکردنی ست که محال است در مخیله احد الناسی بگنجد.
این همه چیره شدن هیجان و احساس بر رفتار دولتمردان که قاعدتا باید برای کوچکترین حرکتشان به خرد جمعی اقتدا کنند و هر کاری را پیش از انجام بارها در ذهنشان تحلیل کنند و عواقب و تبعاتشان را سبک سنگین کنند.
نمی شود که از سویی بر ای بقا بجنگی و از سویی دیگر اسلحه هایی که برای مبارزه داری ، یکی یکی از کار بیندازی.مثل مسئله کلنگ و خرابی خانه.
امیدوارم این حوادث ، همان تکه های بریده بریده داستان سوررئالیستی باشد که فرجامش را نویسنده داستان هم نمی داند و نمی تواند حدس بزند